આજની આ ક્ષણે જે કરીએ તે સો ટકા એનર્જી લગાવીને કરીએ , એમનો આ સિદ્ધાંત હતો . કામ તો કરવાના જ છે , ઢીલા રહીને કરીશું એમાં વેઠ વળશે . આજે કરેલી ઢીલાશનો સંસ્કાર આવતીકાલે કામ કરવાના સમયે પોતાની અસર બતાવશે . કાલે ઢીલા રહ્યા તો ઢીલાશનો સંસ્કાર બે દિવસનું બળ મેળવી લેશે અને ત્રીજા દિવસને ઢીલો બનાવશે . આમ રોજેરોજ ઢીલાશનો સંસ્કાર મજબૂત થયા કરશે . આજે ઢીલાશ ખંખેરીને કામ કર્યું હશે તો એની છાયાહેઠળ આવતીકાલ અને પરમ દિવસનાં કામોમાંય શતપ્રતિશત એનર્જી જળવાશે . એટલું જ નહીં , આગળ જતાં લાંબા સમય સુધી આનો ફાયદો મળતો રહેશે .
છત્રીસ વરસના દીક્ષાપર્યાયમાં ગુરુનાં સાંનિધ્યમાં બે જ વરસ રહેવાનું થયું પણ આ બે વરસમાં , જાણે જનમોજનમનો ખજાનો લૂંટી લેવાનો હોય એવો ભાવ બનાવ્યો હતો .
ગુરુદેવનાં વ્યાખ્યાનમાં અને વાચનામાં બિફોર ટાઈમ હાજર હોય . સાથે નોટપેન અવશ્ય રાખે . જે સાંભળે તે બદ્ધું જ લખી લેવું હોય . બે ટેકનિક અપનાવે . એક , એકદમ ઝીણા અક્ષરે લખે . અક્ષરની સાઈઝ નાની હોય એટલે લખવાનો સમય ઓછો થઈ જાય . એક સેકન્ડમાં દોઢ અક્ષરને બદલે ત્રણ અક્ષર લખાય છે નાની સાઈઝનાં કારણે . પરિણામે એક મિનિટમાં ૯૦ અક્ષરને બદલે ૧૮૦ અક્ષર લખાય અને એક કલાકમાં ૫૪૦૦ અક્ષરને બદલે ૧૦,૮૦૦ અક્ષર લખાય . વધુ અક્ષર લખાય એને કારણે વ્યાખ્યાનનો એક પણ શબ્દ લખવાનો રહી ગયો હોય એવું ન બને . બે , નોટપેનની એક લાઈનની નીચે એ અક્ષરોની બે લાઈન બનાવે . સામાન્ય રીતે નોટપેનની એક લાઈનની નીચે અક્ષરોની એક જ લાઈન હોય છે . એક લાઈન પૂરી થાય તે પછી બીજી લાઈન આવે અને એની નીચે પણ અક્ષરોની એક જ લાઈન હોય છે . મુનિશ્રીએ નોટપેનની એક લાઈનની નીચે અક્ષરોની બે લાઈન લખવાની પોતાની સ્વતંત્ર ટેકનિક અપનાવી હતી . અક્ષર મોટા હોય તો નોટપેનની એક લાઈનની નીચે અક્ષરોની એક જ લાઈન આવે પરંતુ ઝીણા અક્ષર હોવાથી નોટપેનની એક લાઈનની નીચે અક્ષરોની બે લાઈન આવી જતી . આ રીતે રોજનું વ્યાખ્યાન કે રોજની વાચના લખી લે . વ્યાખ્યાન કે વાચના ચાલુ હોય એ વખતે જે લખાય ઉતાવળે લખાયું હોય , અક્ષર સારા ન હોય . આથી આખું લખાણ સારા અક્ષરમાં ફરીથી લખે . એ જ પદ્ધતિ : ઝીણા અક્ષર અને બે લાઈન . બે – અઢી વર્ષમાં ૪૦૦થી વધુ વ્યાખ્યાનો લખ્યા . દરેક વ્યાખ્યાન આશરે દશ પાનાનું હોય એટલે ૪૦૦૦ પાનાં ભરાય એટલું લખ્યું . એક પોપ્યુલર વેબસાઈટમાં જેમ અલગ અલગ સેક્શન હોય છે અને કેટેગરી હોય છે એમ એમણે ચારસો વ્યાખ્યાનની અલગ અલગ સેક્શન અને કેટેગરી મુજબ નોટબુક્સ બનાવી હતી . આ ચારસો વ્યાખ્યાનોને એમણે સેંકડોવાર વાંચ્યા હશે . એમની માટે આ ચારસો વ્યાખ્યાન કરોડોની મૂડી સમાન કિંમતી હતા . ક્યારેય પણ , કોઈ પણ પ્રશ્ન આવે તો એનો જવાબ આ ૪૦૦૦ પાનાઓમાંથી એ શોધી કાઢતા . એમની નોંધણી અનુસાર –
૧ . હસ્તગિરિ તીર્થ ( વિ.સં.૨૦૪૦ )
૨ . પાલીતાણા ચાતુર્માસ – ( વિ.સં.૨૦૪૦ )
૩ . ખંભાત તીર્થ ( વિ.સં.૨૦૪૧ )
૪ . અમદાવાદ – લક્ષ્મીવર્ધક ચાતુર્માસ ( વિ.સં.૨૦૪૧ )
આટલાં ક્ષેત્રોમાં પોતાના ગુરુદેવ પૂ.આ.શ્રીમદ્ વિજય રામચંદ્ર સૂરીશ્વરજી મહારાજાનાં જે જે વ્યાખ્યાનો થયાં તેનું એમણે સમૃદ્ધ સંકલન બનાવ્યું હતું .
મારે મારા વિચારોમાં અને ભાવનાઓમાં મારા ગુરુદેવની વાણીને આકંઠ ભરી દેવી છે એવો સંકલ્પ લીધો હતો . કંટાળો કર્યા વગર , બહાના વચ્ચે લાવ્યા વગર ગુરુવચનોને લખતા જ રહ્યા . બે વરસમાં જે લખ્યું હતું તેનાથી આખાય જીવતરને અજવાળું મળતું રહ્યું . ( ક્રમશઃ )

મુહૂર્ત નીકળ્યા બાદ થોડા દિવસે પૂના આવ્યા . નાનું ઘર અને મોટું ઘર ખુશીઓથી છલકાઈ ગયું . પણ સુરેશભાઈનું મન પૂનામાં લાગ્યું નહીં , એ બેય બાળકોને પૂના મૂકીને ફરીથી ગુરુ સાંનિધ્યે રહેવા માટે આવી ગયા , વિહારપૂર્વક પાલીતાણા અને આગળ હસ્તગિરિ પહોંચી ગયા . બે બાળકોનો વૈરાગ્યભાવ જો કાચો હશે તો એની પરખ થઈ જાય એવી કોઈ ધારણા હશે . બાળકોને જો પરિવાર દીક્ષા લેતાં રોકશે તો મારી દીક્ષા અટકશે નહીં એવી કોઈ માનસિકતા હશે .  પૂનામાં બાળકો – દાદા દાદી , કાકા કાકી , મમ્મી અને ભાઈબહેનો સાથે રહ્યા . મહેન્દ્રભાઈ મહેતાનાં ઘરે પણ રહેવાનું થયું . ઘેરઘેર વાયણા થયા . મમ્મીને ખૂબ હોંશ હતી એટલે વરસીદાનનો વરઘોડો નીકળ્યો જે રવિવાર પેઠના ઘરેથી ગોડીજી , ગોડીજીથી બુધવાર પેઠનાં ઘર પાસે થઈને શ્રી સુધર્મા સ્વામી જૈન સંઘનાં આંગણે ઉતર્યો હતો . શ્રીચંદ્રકીર્તિવિજયજી મ.એ નિશ્રા આપી હતી .
પૂના રહેવાનો થોડો સમય ઝડપથી પૂરો થઈ ગયો હતો . સૌ સ્વજનોનો અઢળક અઢળક પ્રેમ ખૂબ વરસ્યો હતો . દૂર હસ્તગિરિમાં બેસેલા સુરેશભાઈની છાયા એટલી પ્રભાવશાળી હતી કે બાળકોને પૂના રોકાઈ જવાનું મન ન થયું અને સ્વજનોએ એમને રોકી લેવાની કોશિશ પણ ન કરી .
મુકરર દિવસે સવારે , ૪૮૮ રવિવાર પેઠ પૂના – ૨ , આ સરનામે સુરેશભાઈનું જે ઘર હતું એના દરવાજે પૈસાનું ચિલ્લર ભરેલી બે વાટકી મૂકવામાં આવી . મમ્મીએ ચમચીભર દહીં ચખાડીને બાળદીક્ષાર્થીઓને વિદાયનું શુકન કરાવ્યું હતું . પછી બેય દીક્ષાર્થીઓએ પૈસાની વાટકીને લાત મારીને ઘરની બહાર પગ મૂકી દીધો હતો . હવે પાછા વળીને જોવાનું નહોતું .
ટ્રેનનો લાંબો પ્રવાસ કરી અમદાવાદ પહોંચ્યા . અમદાવાદથી બસ કરીને પાલીતાણા પહોંચ્યા અને ત્યાંથી આગળ બસ કરીને હસ્તગિરિ પહોંચ્યા . સુરેશભાઈએ બાળકોને આવકાર્યા . તારણહાર ગુરુભગવંતે બાળદીક્ષાર્થીઓને આવી ગયેલા જોઈ આત્મીય સંતોષ વ્યક્ત કર્યો . સુરેશભાઈ પૂનાથી એકલા પાછા આવેલા એને લીધે એવી શંકા ઊભી થઈ હતી કે કદાચ , બાળકો નહીં આવે . હવે એ શંકા દૂર થઈ ગઈ હતી .
શિયાળામાં ગુરુભક્ત સુરચંદભાઈ ઝવેરી પરિવારની સાથે ગુજરાત , રાજસ્થાનનાં ઘણાં તીર્થોની કરી હતી . સમેતશિખર તીર્થ માટે વ્યવસ્થા ઉપલબ્ધ હતી પરંતુ જવાઆવવાનો સમય બચ્યો નહોતો .
થોડા જ સમયમાં સૂરિભગવંતનો વિહાર થયો , હસ્તગિરિથી પાલીતાણા . પાલીતાણા પન્નારૂપા ધર્મશાળામાં સૂરિભગવંતનો એકસોથી વધુ સાધુઓના પરિવાર સાથે વાજતેગાજતે પ્રવેશ થયો . દીક્ષા પન્નારૂપા ધર્મશાળાનાં વિશાળ પ્રાંગણમાં થવાની છે અને એકી સાથે ૧૬ દીક્ષાઓ થવાની છે એવી જાહેરાતે પાલીતાણાની એક એક ધર્મશાળામાં આશ્ચર્ય અને અનુમોદનાની હવા બનાવી દીધી હતી .
સુરેશભાઈએ , બેય પુત્રો સાથે શત્રુંજય ગિરિરાજની યાત્રા કરી હતી . વૈશાખી ભીડ અને વૈશાખી ગરમી ભારે હતી એમાં જ દાદા સાથે એકાંત બનાવ્યું હતું અને દાદા પાસેથી શીતલતા મેળવી હતી . ઉત્તમ દેવ , ઉત્તમ ગુરુ અને ઉત્તમ ધર્મની ઉત્તમ આરાધના માટે પહેલાં વૈષ્ણવ ધર્મ છોડ્યો અને હવે સંસાર છોડી રહ્યા હતા . ભાવનગરથી સ્ટે ઑર્ડર આવે તો દીક્ષા અટકી શકતી હતી . મુંબઈનો મમતાળુ ખીરૈયા પરિવાર અને પૂનાના પ્રેમાળ સ્વજનો દીક્ષા રોકવાની છેલ્લી કોશિશ કરે એવી સંભાવના હતી જ . દીક્ષા અટકે નહીં , દીક્ષા પછી આત્મસાધના અટકે નહીં એવી પ્રભુને ભીની આંખે પ્રાર્થના કરી હતી . ત્રણ દીક્ષાર્થીઓ દુનિયાના નાથ સમક્ષ ગાતા રહ્યા : શેત્રુંજય ગઢના વાસી રે મુજરો માનજો રે , સેવકની સુણી વાતો રે દિલમાં ધારજો રે , + + + એક અરજ અમારી રે દિલમાં ધારજો રે , ચોરાસી લાખ ફેરા રે દૂર નિવારજો રે .

દીક્ષાનું મુહૂર્ત આપવા માટે ત્રણ ચરણમાં કામ થાય છે . એક , મુમુક્ષુ દરેક ક્રિયાઓ વિધિપૂર્વક સ્વયં કરતો થઈ જાય એટલો અભ્યાસ થઈ જવો જોઈએ . બે , મુમુક્ષુમાં શરીરની , પરિવારની અને સુખની આસક્તિ ઓછી છે એવું ગુરુને લાગવું જોઈએ . ત્રણ , મુમુક્ષુનાં સ્વજનો દીક્ષાના વિરોધમાં નથી એવી પ્રતીતિ મળવી જોઈએ . પૂનાથી આવેલા ત્રણ મુમુક્ષુઓને ગુરુભગવંતો રોજરોજ જોઈ રહ્યા હતા . પાંચ પ્રતિક્રમણનાં સૂત્રો વિધિપૂર્વક શીખી લીધા હતા , તપ કરતા , લોચ કરાવ્યો , કપડાંની ટાપટીપનો શોખ નહોતો , સૂવાબેસવાની પ્રવૃત્તિઓમાં સુખશીલતા દેખાતી નહોતી . આ પરિસ્થિતિ મહિનાઓના મહિનાઓ સુધી રહી . ત્રણેયમાંથી કોઈએ ગુરુને પૂછ્યું નહીં કે ‘ આટલો વખત અમે સાથે રહ્યા , હવે દીક્ષા ક્યારે આપો છો ? ‘ ખબર હતી કે ગુરુની નજર અમારી પર છે . એમને યોગ્ય લાગશે ત્યારે એ સામેથી કહેવાના જ છે . પાત્રતા એનીમેળે પુરવાર થાય એમાં જ એની શોભા છે . આપણી પાત્રતાના પુરાવા આપણે જ રજૂ રહ્યા છીએ તેવું દૃશ્ય બનવા દેવાય નહીં . ગુરુને યોગ્ય લાગશે ત્યારે દીક્ષાની વાત કરશે . મુમુક્ષુ ઘર છોડીને સાથે રહ્યો છે તે જ બતાવે છે કે એને દીક્ષા લેવી છે . ગુરુને આ ખબર જ છે . વળી પાછું અલગથી પૂછપૂછ કરવાનું કામ શું છે ? પ્રતીક્ષાની મીઠાશ આવા વખતે જ માનવા મળે . હું તો મારા તરફથી તૈયાર છું , સમર્પિત થવા . ગુરુને મારાં સમર્પણમાં સચ્ચાઈ દેખાય છે કે નહીં તે મારો પ્રશ્ન નથી . ગુરુની હા આવે એની રાહ જોવી જોઈએ . ગુરુને હા પાડવી જ પડે એવું દબાણ ન કરાય . ગુરુની છત્રછાયામાં વીતનારો એક એક દિવસ સાધનાની સુગંધે ભરેલો હોય છે . એનો ધન્ય અનુભવ પામનારો મુમુક્ષુ , સંસારને ભૂલવાનું સામર્થ્ય મેળવી લે છે . આ જે ભૂલવાની ઘટના છે એ જ સાધના છે . સાધુવેષ વિનાય સંસારને ભૂલવાનું જે શીખી લે તે સાચો મુમુક્ષુ .
ગુરુ અન્યને દીક્ષા આપે છે તે જોવાનો આનંદ અનેરો બનતો . જ્ઞાનમંદિરમાં ડૉ. સુશીલાબેનની દીક્ષા થઈ તે જોયું . હઠીસિંહની વાડીએ મહેશભાઈની દીક્ષા જોઈ . રંગસાગરમાં સુનીલભાઈની દીક્ષા નક્કી થઈ : પોષ સુદ તેરસે . એ દીક્ષાનો દિવસ નજીક આવ્યો ત્યારે અચાનક ગુરુભગવંતે સુરેશભાઈને દીક્ષાનું મુહૂર્ત નક્કી કરવાનો વિચાર જણાવ્યો . સુરેશભાઈ અતિશય આનંદિત . મુહૂર્તની જાહેરાત પોષ સુદ તેરસે થશે એવું ગુરુભગવંતે જણાવ્યું . સમાચાર પૂના પહોંચાડજો એવી સૂચના પણ આપી .
ત્રણેય મુમુક્ષુઓ દીક્ષાનું મુહૂર્ત મળશે એનાથી રાજી હતા પણ પૂનામાં સ્વજનો આ સમાચારથી રાજી નહોતા બલ્કે આવા સમાચાર માટે એ તૈયાર જ નહોતા .
હરિદાસભાઈ અમદાવાદ આવી પહોંચ્યા . એમણે શ્રી રામચંદ્ર સૂરીશ્વરજી મહારાજા સાથે રીતસરની ચર્ચા શરૂ કરી દીધી કે શું કામ આ લોકોને દીક્ષા આપો છો ? એમણે ધાર્મિક દલીલો કરી , ભાવનાત્મક રજૂઆતો કરી , દબાણ બનાવવાનો થોડો પ્રયત્ન પણ કર્યો . સૂરિભગવંતે હરિદાસભાઈને ખૂબ જ પ્રેમથી એક એક જવાબ આપીને સમજાવ્યા હતા કે દીક્ષા લેનાર વ્યક્તિનું પવિત્ર જીવન એમને પરમાત્માની ઝાંખી કરાવશે અને પરમાત્માની નજદીક લઈ જશે . ચુસ્ત વૈષ્ણવ એવા હરિદાસભાઈ કોઈ જૈન ગુરુથી પ્રભાવિત થાય એવા હતા નહીં પણ શ્રી રામચંદ્ર સૂરીશ્વરજી મહારાજાની વાતો સાંભળીને એમને લાગ્યું કે ‘ કોઈ આત્મા શુભ માર્ગે જવા ઉત્સુક હોય તો એને રોકાય નહીં . ‘ મન માનતું નહોતું છતાંય એમણે કાળજું કઠણ કરીને દીક્ષાનું મુહૂર્ત લેવામાં સહમતી આપી હતી .
પોષ સુદ તેરસે શ્રી રામચંદ્ર સૂરીશ્વરજી મહારાજાની દીક્ષા તિથિ હતી , એ દિવસે મુંબઈના સુનીલભાઈની દીક્ષા પણ થઈ હતી . છેલ્લે હરિદાસભાઈએ ‘ સુરેશભાઈ , અમિતકુમાર અને પ્રકાશકુમારની દીક્ષાનું મુહૂર્ત આપો ‘ એવી પ્રાર્થના કરી હતી . તારણહાર ગુરુ ભગવંતે દીક્ષા માટે વૈશાખ વદ એકમનો દિવસ આપ્યો . હરિદાસભાઈએ દિવસો સુધી સૂરિભગવંતનાં વ્યાખ્યાનો સાંભળ્યા હતા . એ પૂના ગયા ત્યારે આટલા આશ્વાસન લઈને ગયા હતા .
૧ . દીક્ષા પૂર્વે પુત્ર અને પૌત્રો ઘરે રહેવા આવશે . પરિવારને પૂરતો સમય આપશે .
૨ . દીક્ષા બાદ એમને મળી શકાશે , એમની સાથે સમય વીતાવી શકાશે , એમની સાથે વાર્તાલાપ થઈ શકશે .
૩ . દીક્ષા બાદ એ પૂના આવી શકશે , ઘેર પગલાં કરી શકશે , પરિવાર સાથે વાત્સલ્યનો સંબંધ રાખી શકશે .
૪ . દીક્ષા બાદ જેમ કડક નિયમો પાળવાના હોય છે તેમ એક સ્વાભાવિક જીવન પણ હોય છે . ત્રણેયને એક સુખી , સંતુષ્ટ અને સંતૃપ્ત જિંદગી મળશે .

પૂનાનું મોટું ઘર અને નાનું ઘર ખાલી ખાલી . પૂજ્યપાદ આચાર્ય ભગવંત શ્રીમદ્ વિજય રામચંદ્ર સૂરીશ્વરજી મહારાજા સાથેની એક જ બેઠકમાં જયાબેને વિરોધનો વાવટો સંકેલી લીધો હતો એ વાત સાચી પણ એકીસાથે ત્રણ સભ્યો ઘરમાં હોય જ નહીં એ પરિસ્થિતિ જીરવવાનું સહેલું નહોતું . એક નવું વાતાવરણ ઊભું થયું હતું જે ગોઠી રહ્યું નહોતું . અમદાવાદમાં જે બેઠા હતા તે દુઃખી નહોતા બલ્કે આત્મ રંગે રાજી હતા એટલે એમને પૂનાની યાદ આવતી નહોતી . પરંતુ પૂનામાં તો ત્રણેયની યાદ બનેલી જ રહેતી , પરિવારજનોને હજી જૈન ધર્મ વિશેષ ગમ્યો નહોતો . વૈરાગ્યને સમજવાની એ લોકોની ભૂમિકા નહોતી . એટલું સમજાયેલું કે જે આચાર્યદેવ પાસે
એ રોકાયા છે એમની ઊંચાઈ અજબ છે , એમનો પ્રભાવ ઘણોમોટો છે , એમનું સત્ અખંડ છે . બસ , આ એક આશ્વાસનથી મન મનાવી લીધું હતું .
સુરેશભાઈને મુમુક્ષુ અવસ્થામાં એકાદ વરસ રહેવા મળ્યું . કેટલાય મુમુક્ષુઓ સાથે હતા : લલિતભાઈ , અમૃતભાઈ , પારસભાઈ , મહેશભાઈ , બે સુનીલભાઈ , ભરતભાઈ , હીરેનભાઈ , ભૂપેન્દ્ર ભાઈ , શૈલેષકુમાર , આશિષકુમાર અને અન્ય . નવા મુમુક્ષુઓ ઉમેરાતા પણ ખરા .
સવાર સાંજનું પ્રતિક્રમણ કરવાનું જ . વહેલી સવારે ગાથાઓ ગોખવાની . વ્યાખ્યાન , સામાયિક લઈને જ સાંભળવાનું . ત્રિકાળ પૂજામાં બાંધછોડ પણ નહીં અને ઉતાવળ પણ નહીં . ત્રીસ , ચાલીસ , પચાસ સાધુઓને રોજ વંદન કરવાના . બપોરે તત્ત્વજ્ઞાન અને સંસ્કૃતભાષાના પાઠમાં બેસવાનું , ધ્યાનથી ભણવાનું . સૂવાનું સંથારા પર , તકિયો નહીં વાપરવાનો . રાત્રિભોજન સદંતર ત્યાગ . વિહારમાં પોતાનો સામાન જાતે ઉઠાવવાનો . પગમાં ચંપલ ન હોય તો સારું ગણાય . પર્વતિથિએ પૌષધ કરવાનો .
પૂનાથી ફોન આવતા ક્યારેક . લાગણીની લપેટમાં આવ્યા વિના વાત કરી લેતા . જેમ જેમ બાળકોમાં દીક્ષા માટેની ઉત્સુકતા વધતી ગઈ તેમ તેમ એમને દીક્ષાની કઠિનાઈઓ સમજાવવાનું વધારતા ગયા . બાળકો દીક્ષાથી ડરીને દીક્ષા લેવાની ના કહી દેશે તે ચાલશે પણ બાળકો કોઈ બાબતે અંધારામાં રહે એ બિલકુલ નહીં ચાલે , એવો સ્પષ્ટ મત હતો સુરેશભાઈનો .  અમદાવાદ –  શાંતિનગર ચાતુર્માસમાં બધા મુમુક્ષુઓએ લોચ કરાવ્યો તો પોતે પણ લોચ કરાવ્યો અને બાળકોનો પણ લોચ કરાવ્યો . લોચ એવું કષ્ટ છે જે સહન ન થાય તો દીક્ષાની કેળવણી અધૂરી રહી જાય . માથાના એક એક વાળને પકડીપકડીને ઉખેડવાનું કષ્ટ ભલભલાને ઢીલા પાડી દે છે . સુરેશભાઈએ પોતાની ઉપર અને બાળકોની ઉપર કડક થઈને લોચાનુભવ અથવા લોચાનંદ લીધો . શું કામ તો કે દીક્ષા લીધા બાદ દર છ મહિને લોચ કરવાનું પાકું જ છે , દીક્ષા લેતાં પહેલાં સમજી લો કે લોચ શું છે . પાછળથી એમ ન થાય કે આ તકલીફની ખબર જ નહોતી .
પ્રશિક્ષણદાતા હતા પૂ.મુનિરાજ શ્રી ગુણયશવિજયજી મ. , પૂ.મુનિરાજ શ્રી કીર્તિયશવિજયજી મ. . આખો દિવસ ભણવામાં જાય . બપોરે ઊંઘવાનું નહીં . કારણવગર વાતો નહીં કરવાની . હંસીમજાકથી દૂર રહેવાનું . સાધ્વીઓ અને બહેનો સાથે વાતો નહીં કરવાની . ખાવામાં , નહાવામાં અને કપડાં ધોવામાં લાંબો વખત ન વેડફાય . ઉકાળેલું પાણી ઠંડું જ જોઈએ એવો આગ્રહ ન ચાલે . એક દિવસમાં પાંચથી વધારે સામાયિક થવી જોઈએ . સવારે નવી ગાથા . બપોરે પાઠ અને પુનરાવર્તન . સાંજે ઢળતા સૂરજની સાખે સ્તવન , સજ્ઝાય અને સ્તુતિ શીખવાની . અંતરજામી સુણ અલવેસર , કડવાં ફળ છે ક્રોધનાં અને શંખેશ્વર પાસજી પૂજીએ-થી આગળ આગળ વધવાનું . ઈલેક્ટ્રિક લાઈટનાં અજવાળાનો ઉપયોગ નહીં કરવાનો . સાદગી અનિવાર્ય . વહેલાં સૂવાનું , વહેલાં ઊઠવાનું . રોજનો હિસાબ કિતાબ શ્રીમહોદયસૂરીશ્વરજી મહારાજાને આપવાનો હોય . એ જે પૂછે એનો સાચ્ચો જવાબ આપવાનો કેમકે એમની પાસે સાચ્ચા સમાચાર હોય જ . એમને મળીએ ત્યારે માતાની મમતા અને દાદાની આત્મીયતા વર્તાય . સૌથી મોટા સૂરિભગવંત સાથે , શ્રી રામચંદ્રસૂરીશ્વરજી મહારાજા સાથે વાત કરવાનો મોકો ઓછો મળે . એમનો અવાજ અને ઉપદેશ વ્યાખ્યાનના એક કલાકમાં મળી જાય એનાથી આખોય દિવસ છલકાયેલો રહે . જોકે , વંદન કરવાના સમયે નામ લઈને બોલાવે , ખબરઅંતર પૂછે . એ અક્ષય વાત્સલ્યની ક્ષણો બની જતી . પૂનાવાળાઓની જાણકારી લે અથવા આપે . વાતવાતમાં એકાદ એવું ચોટદાર પ્રેરણાવાક્ય આપી દે કે સાંભળનાર ન્યાલ થઈ જાય . આ ગુરુદેવ હતા , આ તારણહાર હતા , આ રખવૈયા હતા , આ આત્માના ઉદ્ધારક હતા . એ સ્વીકૃતિ આપે નહીં ત્યારસુધી દીક્ષા મળી શકે નહીં . એમની એ ખાસિયત હતી કે મુુુમુક્ષુઓને દીક્ષા માટેની સ્વીકૃતિ આપવામાં એ લાંબો સમય લગાડી દેતા .
પૂનામાં સ્વજનોને આશા હતી કે થોડા દિવસમાં ત્રણેય કંટાળશે અથવા બે બાળકો કંટાળશે અને ઘરભેગા થઈ જશે . બાળકો છમાસી પરીક્ષા બાદ સ્કૂલમાં ગયા નહોતા , સ્વજનોએ વાર્ષિક પરીક્ષા ન આપનારા બાળકોનું પાસિંગ સર્ટિફિકેટ સ્કૂલથી મેળવીને અમદાવાદ મોકલ્યું હતું – એ ઉમ્મીદથી કે બાળકો પાછા આવી જાય તો એમને આગલા ધોરણમાં દાખલ કરી શકાય . શ્રી મહોદયસૂરીશ્વરજી મહારાજાએ બાળકોને સર્ટિફિકેટ બતાવીને પૂછ્યું હતું કે ‘ જુઓ તમે નવમી અને સાતમીમાં વાર્ષિક પરીક્ષા આપ્યા વિના જ પાસ થઈ ગયા છો . જવું છે પૂના ? મમ્મી બોલાવે છે . ‘
‘ ના , નથી જવું . ‘ બાળકોએ પપ્પાની સામે જોયાવગર જ જવાબ આપી દીધો હતો .
સમય ઝડપભેર સરકી રહ્યો હતો . ( ક્રમશઃ)

મનોહર વચનથી જગાડી જનારા
સુવાસિત લખાણોમાં છલકી જનારા
સખા જેવા સુંદર , કવિ જેવા મીઠા
શ્રી પ્રદ્યુમ્ન સૂરિ બન્યા રે અદીઠા …૧
સરસ સ્મિત હતું આત્મ સંતોષવાળું ,
હતું હૈયું એનું હંમેશા કૃપાળુ .
લૂંછે સૌના આંસુ એવા એ દયાળુ ,
છબીમાં બંધાયેલ એને  નિહાળું . ૨
ન કર્તૃત્વ રાખ્યું કર્યા ખૂબ કામ ,
એ વૈરાગી વાત્સલ્યના પુણ્યધામ
ઝલક એને આકાશની બહુ મળી’તી
એની લાગણી સાધનામાં ભળી’તી . ૩
એની ભવ્ય ભાષાનો જોટો જડે ના ,
એને શબ્દની ક્યાય ઓછપ નડે ના .
અલંકાર યોજે અને રસ જમાવે
કલમ એની વિદ્વજ્જનોને નમાવે . ૪
એને આજ મળશું એને કાલ મળશું
એવા સૌ વિચારો અધૂરા રહ્યા રે
એને નાથ સીમંધરે ત્યાં બોલાવ્યા
અહીં શોક જાગ્યો છે હૈયામાં ભારે . ૫
કર્યા કૈંક સંશોધનો નાનામોટા
યશોવાણીના એ પ્રચારક પનોતા
એ ઔષધ અને ફૂલના મર્મવેત્તા
એ સાહિત્યસર્જક હતા ધર્મવેત્તા . ૬
વિચારો અચાનક આ અટકી રહ્યા છે
અમારા સૂરિદેવ સ્વર્ગે ગયા છે .
ઉપર દેવતાઓે સભાને સજાવે
નીચે ભક્ત આંખેથી આંસુ વહાવે . ૭
તમે કેવી સુંદર કવિતાઓ ગાતા ?
તમે શ્લોક લલકારી બહુ રાજી થાતા
હવે કાવ્ય શ્લોકો તમારા લખાશે
તમારા વિના એ શી રીતે   ગવાશે ?૮
અમે આપના સંગે જીવનને માણ્યું
હવે થઇ ગયું જાણે જીવન અજાણ્યું
અમે આપને રાતદિન યાદ કરશું
સદા આપની વાણીને ચિત્ત ધરશું . ૯

( સહજ સુભગ સૂરીશ્વરજી- સ્મૃતિગ્રંથમાં પ્રકાશિત લેખ )